خدا کند که بدانی چه قدر محتاج است ...

نگاه خسته من ...

به

دعای چشمانت

کی می رسی و می دهی از یار خبرها ...  

                                                               ای خاک رهت سرمه ی مرغوب  نظرها

کی عطر تو آکنده کند عالم احساس...

                                                               ای شاخه ی یاد آور خوشبوی گل یاس

کی بار دگر زنده شود عشق حقیقی...

                                                               در شهر فرو رفته به مرداب حقیقی

کی چشمه ی جوشان تو ای حضرت جانان...

                                                                جاری شود و جان بدهد بر دل بی جان

کی این غم درد آور هجران به سر آید...

                                                                 تا بار دگر بر شب تارم سحر آید

دردیست انتظار که درمان آن تویی...

این درد تلخ

بی تو مداوا نمی شود.